Zobacz

Dariusz Muszer – Świnia i lis

 Pewnego dnia świnia miała dość swojego trybu życia. Postanowiła więc udać się do sądu, aby przyznano jej porządny tryb życia.

Droga wiodła przez gaj i w nim spotkała lisa. Ten zapytał, w jakiej to sprawie jest w drodze.

– Idę do sądu, aby przyznano mi porządny tryb życia – odparła świnia.

– No to powodzenia! – rzekł lis.

I tak w końcu świnia stanęła przed sędzią.

– W jakiej sprawie przyszłaś? – zapytał.

– Mam dość swojego trybu życia – rzekła świnia. – Koń otrzymuje owies i siano, krowa trawę, i w dodatku oboje siedzą sobie w suchym i ciepłym. Ja z kolei dostaję tylko pomyje i odpadki i tarzam się przez cały dzień w błocie. Czy to jest słuszne i sprawiedliwe?

Trzeba przyznać, że trochę racji w tym było. Sędzia zajrzał do swoich ksiąg i ogłosił wyrok:

– To niesprawiedliwe, że masz gorzej niż inni. Odtąd będziesz dostawać pszenicę i groch, zaś sypiać pod pierzyną.

Z wyroku świnia była bardzo zadowolona, podziękowała więc i wyruszyła w drogę do domu. Jako że nie chciała zapomnieć wyroku, przez cały czas chrząkała do siebie:

– Pszenica i groch, a leżeć pod pierzyną; pszenica i groch, a leżeć pod pierzyną.

Lecz w gęstwinie czaił się już lis.

– Pomyje i odpadki, a leżeć w błocie! – zawołał.

Świnia udawała, że nie słyszy, i powtarzała swoje: „Pszenica i groch, a leżeć pod pierzyną”. Jednakże lis szedł za nią i ciągle powtarzał: „Pomyje i odpadki, a leżeć w błocie!”. I w końcu wbiło się to świni do głowy.

Kiedy przybyła do domu, zapytano ją:

– Czy przyznano ci porządny tryb życia?

– Pewnie, a pewnie – zachrząkała świnia. – Pomyje i odpadki, a leżeć w błocie; pomyje i odpadki, a leżeć w błocie.

Dariusz Muszer

 

Bajka pochodzi z cyklu:

Trzy koziołki Bruse, Bajki, klechdy, podania i anegdoty z Norwegii opowiedziane przez Dariusza Muszera

Copyright © Dariusz Muszer

 

O autorze:

Dariusz_Muszer_BildNr5526_Fotocredits_Emanuela_Danielewicz_14x14cm

Dariusz Muszer (ur. 1959) – prozaik, poeta i tłumacz. Ukończył studia prawnicze, pracował w różnych zawodach, m. in. jako ślusarz, klezmer, instruktor teatralny, dziennikarz, oświetleniowiec i taksówkarz. Mieszka w Hanowerze. Pisze po polsku i niemiecku.

Opublikował m.in. tomy wierszy: Die Geliebten aus R, und andere Gedichte (1990), Księga zielonej kamizelki (1996), Jestem chłop (2004), Wszyscy moi nieznajomi (2004), Zapomniany strajk (2012), oraz powieści: Ludziojad (1993), Die Freiheit riecht nach Vanille (1999, wyd. pol. Wolność pachnie wanilią, 2008), Der Echsenmann (2001), Niebieski (2006), Gottes Homepage (2007, wyd. pol. Homepage Boga, 2013) i Lummick (2009).

fot. autora – Emanuela Danielewicz

Strona internetowa: www.dariusz-muszer.de

E-booki autora – do nabycia na amazon.ca:

http://www.amazon.ca/s?_encoding=UTF8&field-author=Dariusz%20Muszer&search-alias=digital-text

Podaj dalej!
Share on Pinterest
Share with your friends








Submit

“Pole czaszek” – nowa powieść Dariusza Muszera

Pole Czaszek to złowróżbna baśń o zniszczeniu planety Ziemi, które dokonane zostało przez jej mieszkańców, ludzi. Czytelnik musi mieć mocne nerwy, gdyż nic nie zostanie mu oszczędzone. To nie jest historia dla delikatnych dusz. Michael Zeller, Nürnberger Nachrichten

.

W języku polskim w Wydawnictwie "Forma"

.

Biuletyn – bezpłatna prenumerata

PAPIERY FOTOGRAFICZNE