Robert Gawłowski – Podszepty

Logos

Błękit nieba i to, co błękit otacza.
Mrowie gwiazd i to, co gwiazdy otacza.
Miliardy galaktyk i to, co galaktyki otacza.
Czarne dziury i to, co czarne dziury otacza.

Wszystko i to, co otacza Wszystko.

Niewymowne, niewypowiadalne, niepojęte,
niepojmowalne.

.

Ogród Persefony

Zamienisz się w cisy, dęby, cyprysy. Nie zatrzyma cię
wiatr, ani garstka przeciwników marnej ugody.

Twoje plemię, wciąż się miota pomiędzy cesarstwami,
szuka i gubi bogów, szuka i gubi.

Herakles, Tezeusz, Orfeusz, wszyscy oni, czekają
pod drzewem, ale ty jeszcze się wahasz.

Stoisz w progu, kładziesz “mosty nad pustką”, zaglądasz
w “niewidome stawy”.

Przecież już wiesz. Możesz porzucić słowa i wejść
do ogrodu wyznawców cienia.

.

Podszepty

Podcienia szeptały: nie odchodź,
zostań. Przemierzyłeś już tyle krain.
Porywały cię nurty rzek, zwodziły
morza nadziei. A twoja wędrówka,
i tak, prowadzi do kresu. Zostań.
Zaśnij i nie śnij. Stań się ciemnością.
Uspokój to przestraszone zwierzę,
którym byłeś, jesteś i będziesz.
Ugłaskaj nicość, przenicuj myśli.
Nie wypatruj już nikogo i niczego.
Zostań.

.

Robert Gawłowski

..

O autorze:

Screenshot 2017-04-10 20.05.07

Robert Gawłowski (ur. 1957) – jako poeta debiutował w roku 1977, zaś jako dziennikarz i krytyk w 1978. Dotychczas wydał zbiory poezji: „Nie ukrywajmy tego szaleństwa” – 1983, „Ograniczony wybór” – 1984, „Marko Polo szuka nowej drogi” – 1984, „Marko Polo – 1987”, „Podróż chroniczna” – 1997, „Georg – ostatnie chwile, ostatnie błyski” – 1998 (poemat o Georgu Traklu) oraz manifest poetycki – „Książeczka o poezji” – 1997. Autor sztuk teatralnych, słuchowisk radiowych i scenariuszy filmowych. Wiersze, artykuły, eseje publikował w wielu czasopismach i antologiach w Polsce jak i za granicą.

Subskrybcja
Powiadomienie
0 Komentarze
Najstarsze
Najnowsze Popularne
Inline Feedbacks
View all comments