Lucjan Kowalewski – malarstwo

Screenshot 2015-04-08 13.40.44

Sztuka kładzenia laserunków

Znam twórczość Lucjana Kowalewskiego od ponad dwudziestu lat. Należał do tak zwanych artystów „abstrakcyjnych”, zbliżonych do tracącego wówczas już popularność i poparcie krytyki nurtu „informel”. Dopiero upływający czas odsłania prawdziwe oblicze Kowalewskiego, który staje przed nami, jako oryginalny twórca, świadomy swojej wizji i artystycznego przesłania. Jego związki z „gorącą abstrakcją” są równocześnie oczywiste i odległe tą odrębnością pozwalającą od razu rozpoznać autora dzieła – po charakterystycznym stylu, kolorystyce i znaku indywidualności. Pobieżni obserwatorzy malarstwa Lucjana zarzucą mu monotonię formalną i tematyczną; nic bardziej błędnego! Podobnego doświadczenia doznałem obcując z twórczością Miro. Pierwsza, młodzieńcza fascynacja zakończyła się smutną konkluzją, że hiszpański surrealista powiela sam siebie, nie odkrywając niczego nowego. Dopiero retrospektywna wystawa, którą miałem okazję obejrzeć w Paryżu końca lat siedemdziesiątych, uzmysłowiła mi w jak wielkim byłem błędzie. Dostrzegłem, że w obrębie tej samej stylistyki, tych samych tematów i obsesji można odsłaniać coraz to głębsze przestrzenie, odnajdywać nowe znaczenia i wartości, tak trudne do nazwania słowami i intelektualnym wywodem. Podobnej satysfakcji doznaję, systematycznie obserwując rozwój i cierpliwą ewolucję twórczości Kowalewskiego.

Screenshot 2015-04-08 13.43.05

Jego abstrakcja ma solidny, oparty na receptach wielkich mistrzów grunt, pozwalający na wydobycie najpiękniejszych, żywych kolorów i nieokiełznanych emocji, które artysta przedstawia, jako wartości niewzruszonych podstaw naszego bytu i wędrówki przez życie. Kładzenie niezliczonych laserunków jest w tym kontekście nie tylko zabiegiem technicznym, ale świadomą próbą odsłaniania kolejnych warstw świadomości i niepojętych głębi.

Kowalewski porusza się w świecie symbolicznej wyobraźni, poszukując odpowiedzi na najważniejsze pytania. Nie nazywa niczego po imieniu, próbując jedynie odtworzyć zarysy kształtów i poznać wieloznaczną grę słów, którymi przyszło nam wszystko nazwać i którymi próbujemy się porozumiewać. Malarstwo Kowalewskiego stawia sobie wielki i ryzykowny cel zbliżenia się do prawdy o sensie istnienia. Wiara Lucjana ma zapewne podstawy religijne, jej najsilniejszą jednak stroną jest przekonanie o wierności ideałom i wyższości piękna nad złem tego świata.

Aleksander Rybczyński

This slideshow requires JavaScript.

www.kowalewskigallery.com

Newsletter

Daj nam sygnał poparcia!

WESPRZYJ NASZ PORTAL KUPUJĄC NA “AMAZON”

Books for Sailors

Be the first to comment

Leave a Reply

Your email address will not be published.


*