Zobacz

Grzegorz Kozyra – Moje stare płyty (19) – Emerson, Lake & Palmer – Tarkus

Screenshot 2015-07-24 22.49.14

Baśniowość Tarkus jest innego rodzaju niż cudowność In the Court of the Crimson King. Wiąże się ona przede wszystkim z historią fantastycznego stwora, który będzie walczył o panowanie nad światem z innym wymyślonym przez autorów płyty bohaterem, Mantykorą. Greg Lake pisze teksty o kamieniach wieków, o naszym pochodzeniu, o smaku zwycięstwa. Czy spacerowałeś po kamieniach wieków?/Kiedy mówisz, czy siebie słyszysz?/Czy twoje uszy są głuche? Nie słyszysz nic. Ale kiedy zostanie porzucona broń i nie będzie wojny, a dziki, nieposkromiony potwór wojny Tarkus zginie: Nie będzie też smutku/ nie będzie bólu.

Suita autorstwa Keitha Emersona i Grega Lake`a składa się z siedmiu części: Eruption (Emerson)/Stones of Years (Emerson, Lake)/Iconoclast (Emerson)/Mass (Emerson, Lake)/Manticore (Emerson)/Battlefield (Lake)/Aquatarkus (Emerson) opisującej zmaganie się tytułowego dziwnego stwora (połączenia pancernika i czołgu) z obrazu Williama Neala, znajdującego się na okładce płyty, z Mantykorą uosabiającą lepsze, podobno duchowe strony człowieka. Ma bowiem ona ludzką twarz.

Pierwsza część jest impresjonistycznym wręcz tematem skomponowanym w metrum na 10/8 z dzikim podkładem instrumentów perkusyjnych Carla Palmera. Emerson wykorzystuje minimoog. Wybuch jest konsekwencją działań potwornego produktu ludzkiej myśli.

Część druga, oprócz wokalnych umiejętności Lake`a, w sposób wręcz fantastyczny eksponuje umiejętności organowe Emersona, który przez dwie minuty dokonuje cudów na organach Hammonda. Iconoclast to pierwsze zetknięcie dwóch potężnych postaci stworzonych przez kilku angielskich  twórców.

Screenshot 2015-07-24 22.48.03

Gra wszystkich instrumentalistów nabiera tempa, aż do ósmej minuty, gdy Greg Lake śpiewa we fragmencie Mass o świecie, w którym za dużo jest kłamstwa i obłudy, by czuć się szczęśliwym. Emerson wciąż czerpie niezwykłą wręcz siłę z ekspresji swych palców, a Lake gitarową solówką podkreśla znaczenie wyobraźni muzycznej, która nie tylko fascynująco nas ubogaca, ale stwarza także inny, niepodobny do realnego, świat bajeczny i fantastyczny.

Manticore to przedstawienie drugiego bohatera utworu łączącego w sobie cechy pterodaktyla oraz bojowego samolotu. Najciekawsza część suity Battlefields z wokalnymi popisami Lake`a jest kompozycją w rytmie marszowym, bo przecież wojna musi nam się kojarzyć z musztrą, żołnierzami, ogromnym polem bitwy.

Screenshot 2015-07-24 23.01.50

Aquatarkus zamykający suitę powraca do tematu marszowego z Battlefields oraz oryginalnego motywu z pierwszej części Eruption otwierającego płytę. Keith Emerson z pasją i werwą gra na minimoogu. Na pożegnanie słyszymy spinający jakby klamrą temat główny utworu. I znów prym wiodą niezwykle ekspansywne organy Hammonda.

Grzegorz Kozyra

 

O autorze:

Screenshot 2015-04-29 00.31.42

Grzegorz Kozyra: eseista, poeta, dziennikarz. Autor trzech tomów eseistycznych: W CZASIE NIEDOKOŃCZONYM (2005), DUCH SŁOWIAŃSKI (2009), CIEŃ I MAGNOLIE (2013).

Podaj dalej!
Share on Pinterest
Share with your friends








Submit

PAPIERY FOTOGRAFICZNE

Biuletyn – bezpłatna prenumerata

Error: Please enter a valid email address

Error: Invalid email

Error: Please enter your first name

Error: Please enter your last name

Error: Please enter a username

Error: Please enter a password

Error: Please confirm your password

Error: Password and password confirmation do not match