Zobacz

Dorota Płoszczyńska – w miejscu na śpiew

Screenshot 2017-05-22 23.47.54

 

przypomnienie fb z 2012 r

Stworzył nas
jako mężczyznę i niewiastę
pokazał wejścia i wyjścia
światów równoległych

w DNA wpisał blizny
po słowach
drzewach
plamach na obrusie

Stworzył nagość
geometrię postaci
wystawionych
na przetarg

sen o świcie
i prawo paradoksów
dokonał ablucji
i wybaczył bez słowa

.

Kadr

milczy
przez zardzewiałe sito
łowi piegi
w koronkach ukrywa
blizny i zmarszczki

kwitną topole
mętnieje niebo
ruchliwe obłoki prowadzą grę
niejawnych postaci

za nimi
jasnowłosa dziewczynka
z wielkimi oczami
przekłada fotografie

.

Takieiowakie

z suplementem
poznania
filozofowie
prowadzą dysputy
o transgresji
i celu
księżyc wisi na włosku
słońce z ukosa przenika
zwapniałą strefę ulic

stworzyłeś wolność
z blasku ciemnej strony
powtórzyłeś prawo
sprzecznej grawitacji
tęsknoty z jaźnią
wiary z
retoryką
i ducha czasu
z ogniem w bryle lodu
w obawie
że wyparuje

.

w miejscu na śpiew

dziecko i Pan
w papierowej łódce

wodą i światłem
szczodrość Ojca i syna

mieczem i tarczą
wina i laur
ciało zawisło
pod naporem ofiary

znoszone życiorysy
proszą o pamięć

.

Komu?

Komu dotyk skażony chwilą
na wyboistym dnie
prostokątnej prostej
obracasz w palcach ciepło

Nie ma twojego świata
ani twojej wyspy
zimne światło świtu
przenika do wnętrza

w sekwencji zdarzeń
skradziona z Legolandu
przystań
nie mieści się w głowie

prawo
jest bezprawiem
kolażem ofiar
w katalogu półprawd

wybierasz podróż
do krainy zwierząt
łasisz się bacząc by zdążyć
na własną śmierć

.

Fotografie

Na starej werandzie Świdermajer
stoi dom lalek
kruchy ołtarzyk niemożliwego
lalka Staś przeżyła okupację
ze śladami miłości mamy
magiczny klucz bezsłownych bajek
leży na dnie kufra

za firankami z gazy
teatr pustelnia
z cylindra wygląda gołąb
przebrany za misia lub
odwrotnie
pięcioletnia dziewczynka
stroi cytrę
obok kotła z gotowanymi ścierkami
o zapachu krupniku
na ścianie rząd przetworów
zawsze wątpliwych gdy
chodzi o ilość
huśtawka niebo piekło
omija ziemię
wskakuje przez szybę
jak dostawa konfitur
na kruche ciasto

najlepszą grą na werandzie Świdermajer
to gra
bez widzów

.

O autorce:

Dorota-Ploszczynska-foto

Dorota Płoszczyńska – socjolożka, malarka, poetka, autorka piosenek. Swoją literacką przygodę zaczęła od publikacji w „Merkuriuszu”, potem był „Nowy Wyraz”, „Miesięcznik Literacki” i „Poezja”. Pierwszy tomik pod tytułem „Wejść w inny wymiar” wydała w 1981 roku w Młodzieżowej Agencji Wydawniczej (MAW). Po latach przerwy – w drukowaniu, nie w pisaniu – debiutuje po raz drugi. Tym razem zbiorem wierszy z ostatnich trzydziestu lat pod tytułem „Światło Cień” (2008). „Jest w tej książce wielka miłość i straszliwy lęk, samotność i tęsknoty. Rozmowa z Bogiem i cielesność nieujarzmiona” – wyznaje autorka. Kolejny tomik nosi tytuł „Coolminacja” (2009), ukazał się w wydawnictwie REPLIKA. Ostatnio publikowała wiersze w „Antologii Poetów Polskich 2016” oraz w londyńskiej „Ekspresji”.
Strona internetowa: Dorota Płoszczyńska

.

Obraz: André Schmucki 

.

Podaj dalej!
Share on Pinterest
Share with your friends








Submit

Biuletyn – bezpłatna prenumerata

PAPIERY FOTOGRAFICZNE

Leave a comment

Your email address will not be published.


*


Error: Please enter a valid email address

Error: Invalid email

Error: Please enter your first name

Error: Please enter your last name

Error: Please enter a username

Error: Please enter a password

Error: Please confirm your password

Error: Password and password confirmation do not match