Zobacz

Artur Ułamek – Bóg w morzu…

Screenshot 2016-08-22 23.05.03

 .

Bóg w morzu…

Spoglądający w górę Neptun, zdumiał się dalekim cieniem
przepływającego statku, nigdy niczego podobnego nie
widział; świat naraz zmienił się i już nie był taki jak

dawniej, bóg zrozumiał, że odtąd jego czas zacznie się
kurczyć, jego władza słabnąć, autorytet blednąć. Czyste
przez wieki wieków morze zaludniło się, pojawili się

rybacy, kupcy, piraci, kapitanowie bitew morskich,
spragnieni przyjemności arystokraci, poszukiwacze skarbów
i ropy. Jedynie rozbitkowie w pontonach

ratunkowych lub na szczątkach przeżywali żywioł z trwogą i
bojaźnią, tylko w nich stary bóg odczuwał jeszcze echa
dawnego szacunku, oczywiście zdając sobie

sprawę z wymuszonego charakteru tegoż, niemniej było to
lepsze niż nic. Siedzi pod skałą i gra sam ze sobą w szachy,
jedyna rozrywka na długi koniec własnej

mitologii. Już dawno przestał patrzeć w górę, można zresztą
dostać zawrotu głowy od ruchu na powierzchni, po drugie
boli go wówczas w karku i w krzyżu.

Nikt

Dziwne, ten uwielbiany heros, nigdy nie powiedział prawdy,
zawsze motał, czarował, testował, kłamał, a mimo to, został
herosem starożytności, natchnieniem

dla tysięcy tysięcy po nim, wzorem obieżyświata,
wzorem oddania małżeńskiego, wzorem waleczności, przywódctwa,
przebiegłości i giętkości języka.

Ktoś zauważył, że gdyby nie śmierć Argosa, nie porzuciłby
ukochanej wyspy – może i tak by było. Ale wówczas cała
jego biografia nie dostąpiłaby

takiego wyniesienia przez historię, byłby cenionym
bohaterem, głównie jednak tylko dzięki mnemotechnicznej
pamięci aojdów i heksametrowi ,,autora,, , ale

świat wyobraźni byłby wówczas nieskończenie uboższy,
Eneasz nie miałby aż tyle czaru w sobie, Dydona również nie
mogłaby być, aż tak tragiczna, konsekwentnie

Dante nie mógłby chyba wybrać za przewodnika
Wergiliusza, Piekło, Czyściec i Raj wyglądałyby inaczej, a
pomyślmy o Don Kichocie – czy miałby szansę

na coś więcej, niż powtórkę z romansów rycerskich.
Wszystkie podróże sentymentalne, romantyczne,
fantastyczne, Moby Dick, Ulisses, parabole Kafki,

nie miałyby źródła, mocy archetypicznej; świat byłby
inny, gorszy (bez Itaki, Kawafisa, bez Mimesis, Auerbacha,
bez filmów Angelopoulosa), o niebo biedniejszy.

.

Artur Ułamek

Obraz: Peter Paul Rubens – Quos ego!-Neptun

Rzeźba: Adam Terracotta – Neptune

 .

O autorze:

Autor

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Artur Ułamek

Urodzony w 1961. Studiował literaturę polską na Uniwersytecie Gdańskim. Od 1989 mieszka w Kanadzie, w Toronto.

.

Podaj dalej!
Share on Pinterest
Share with your friends








Submit

Biuletyn – bezpłatna prenumerata

PAPIERY FOTOGRAFICZNE

Leave a comment

Your email address will not be published.


*